Cognac

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5

Cognac is een sterk alcoholische drank dat verkregen is door het destilleren van witte wijn en wat afkomstig is uit de streek Charente in Frankrijk. De 6 wettelijke vastgestelde cognacgebieden uit deze streek zijn Grande Champagne, Petite Champage, Borderies, Fine Bois, Bon Bois en Bois Ordinaries. Elk van deze cognacgebieden levert cognac met een eigen karakter. Niet elke drank kan cognac genoemd worden. Er zitten een aantal strenge voorwaarden aan.

Er mogen alleen maar 9 druivenrassen gebruikt worden voor de productie van cognac. Deze zijn de Ugni Blanc Colombard, Folle Blanche, Jurancon Blanc, Meslier Saint-Francois, Montils, Follignan en Sémillon. De Ugni Blanc wordt het meest gebruikt(90%). Plaatselijk wordt deze ook wel St-Emilion genoemd.

Er moet een dubbele destillatie plaatsvinden. Deze destillatie moet gebeuren in een alambic Charantais. Een roodbruine koperen ketel.De wijn wordt een eerste maal gedestilleerd tot een soort brandewijn met een alcohol percentage van ongeveer 30%. Na een tweede destillatie die bonne chauffe heet. Wordt de verkregen eau-de-vie op fusten gelegd om te rijpen. Voor dit proces is er 10 liter wijn nodig om 1 liter cognac te maken.

De drank moet minstens 2,5 jaar in houten vaten gerijpt zijn. Hier voltrekt zich het geheimzinnige proces waardoor cognac ontstaat. De Interactie met het hout en de lucht geeft de Eau-de-Vie zijn kleur en smaak. Hoe langer de cognac op hout rijpt, hoe meer smaakstoffen uit het hout ontrokken worden. het alcoholpercentage moet minstens 40% zijn en de drank moet uit de streek van Cognac komen.(Charente)Wanneer dit allemaal plaatsgevonden heeft mag de drank de naam cognac dragen.

Cognacs komen onder verschillende benamingen op de markt en dat is afhankelijk van hun ouderdom. De leeftijd wordt berekend vanaf het moment dat de destillatie klaar moet zijn. Dit is op 31 maart. De bekendste benamingen zijn:

De V.S of *** heeft een minimale rijptijd van 2,5 jaar. De V.S staat voor Very Special of Very Superior.

V.S.O.P, VO of Reserve heeft een minimale rijptijd van 4,5 jaar. V.S.O.P staat voor Very Superior Old Pale of Very Special Old Pale. V.O staat voor Very Old.

Extra, X.O, Napoléon, Hors d'Age of Ancestrale heeft een minimale rijptijd van 6,5 jaar en wat daar bovenkomt. X.O staat voor Exceptionally Old.

Binnen enkele jaren zal hierin voor de XO iets veranderen omdat dan de miniumum leeftijd op 10 jaar gesteld zal worden. In de praktijk zal dit niet echte veranderigen meebrengen, omdat de meeste cognachuizen toch al veel oudere cognacs gebruiken voor hun XO.

Klik hier voor het algemene cognac aanbod.

Geschiedenis

Het principe van de cognacbereiding dateert al uit de 17e eeuw. Hollandse schepen legden op dat moment al decennia aan op de kusten van de Charente. De bemanning sloeg dan graag wijn in. Helaas moest de wijn door de lange reis kwaliteit inleveren. Hierdoor groeide de vraag naar gedistilleerde wijn (brandewijn) die langer houdbaar was.

Tegen het einde van de 17e eeuw ontwikkelden de bewoners van Charente de tweede distillatie. Het stadje heeft toen zijn naam verbonden aan de sterke drank en wordt sindsdien dan ook Cognac genoemd. Het duurde daarna niet lang tot de consument tot de ontdekking kwam dat de brandewijn uit de Cognacstreek beter was dan zijn concurrenten en hier ook meer voor wilde betalen. De nederlanders versterkten hun positie in de streek en leverden hun beste cognac vooral aan de Engelse adel. Cognac bleef vooral een exportproduct en daardoor vestigden veel jonge buitenlanders zich in de streek. Zij trouwden regelmatig met de lokale bevolking en dat is dan ook te zien in de naam van de vele bekende cognachuizen.

In de jaren van de 18e eeuw slaagden twee huizen erin om de overhand te krijgen in de cognachandel. Dat waren de huizen Martell en Hennessy en zij overheersten de markt voor de volgende 150 jaar. De vraag naar cognac bleef stijgen wat leidde tot een overproductie en een fikse prijssdaling op het einde van de 19e eeuw. Tijdens deze daling sloeg ook de druifluisplaag toe. In zestien jaar tijd werd 85% van de druivenstokken vernietigd. Dit werd tegengegaan door het entgen van resistente Amerikaansewijnstokken op de bestaande struiken. Hierdoor werd er ook massaal overgeschakeld van de Folle Blanche op de Ugni Blanc. Na de plaag kwam er ook meer behoefte aan een strengere bescherming en definitie voro de cognac. In 1909 werd cognac een Appellation d'Origine Contrôlée en dit werd in 1936 nog eens bevestigd. Voor de Eerste Wereldoorlog had de drank Engeland heroverd en van daaruit de kolonies.

De Eerste Wereldoorlog luidde opnieuw een moeilijke periode in en die duurde tot het einde van de Tweede Wereldoorlog. Hierna steeg de vraag weer naar cognac en werd ook gelijk het BNIC opgericht. (Bureau National Interprofessionel Du Cognac) Deze instelling moet de reputatie en de kwaliteit van cognac beschermen. In 1976 was er weer overproductie en dat zorgde voor een volgende crisis. Sinds 1997 stijgt de vraag naar cognac weer. Ook in Azië is er veel vraag naar cognac.